اخبار سیاسی

هیاهوی مسافر پرواز استانبول/«بست‌نشینی» احمدی‌نژاد در فرودگاه

خبرگزاری مهر

خبرگزاری مهر – گروه سیاست: باز هم نام محمود احمدی‌نژاد در میان است! مرد جنجالی که به همراه حلقه یارانش که بعدها خود را «مردان بهاری» نامیدند، با جنجال و هیاهو و سیاست «بست نشینی» سعی می‌کند خود را در ساحت سیاسی کشور زنده نگه دارد.

روز گذشته در خبرها آمد که محمود احمدی نژاد قصد دارد به منظور شرکت در یک سمپوزیوم بین‌المللی – مجمعی که در آن اشخاص مختلف راجع به موضوعی واحد، مقالاتی ارائه نموده و یا سخنرانی‌هایی ایراد می‌کنند- پیرامون مدیریت جامع منابع آب در جهان به کشور گواتمالا در آمریکای مرکزی سفر کند.

اما ساعتی بعد از انتشار این خبر، گفته شد برخی عوامل اطلاعاتی و امنیتی با حضور در فرودگاه امام خمینی (ره) ضمن ضبط گذرنامه احمدی نژاد از سفر وی به گواتمالا ممانعت به عمل آوردند.

با توجه به وجود شرایط بی ثبات سیاسی در گواتمالا و گزارش‌هایی مبنی بر احتمال وقوع شرایط امنیتی در این کشور، عوامل امنیتی با سفر احمدی نژاد در این مقطع زمانی مخالفت کردند و به وی توصیه شد با توجه به تحریم‌های بین‌المللی و احتمال بازداشت، این سفر را انجام ندهد، چراکه به تازگی یعنی ۲۷ شهریورماه سال جاری وزارت خزانه‌داری آمریکا اعلام کرد که تحریم‌های جدیدی را علیه محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور سابق ایران اعمال می‌کند. معاون وزیر خزانه‌داری آمریکا، مدعی شد «بازداشت نادرست شهروندان آمریکا» دلیل تحریم محمود احمدی‌نژاد بوده است.

از سوی دیگر گفته می‌شود این کشور در همسایگی مکزیک و یکی از فقیرترین کشورهای حوزه آمریکای مرکزی است و بر اساس آمار، میزان جرم و جنایت بسیار بالایی دارد.

همچنین ایران در گواتمالا سفارتخانه نداشته و گزارش‌هایی نیز مبنی بر نفوذ بالای رژیم صهیونیستی در این کشور وجود دارد. علاوه بر آن، این کشور جزو معدود کشورهایی بود که به تبعیت از ترامپ سفارتش را از اورشلیم به قدس انتقال داد و کاملاً با سیاست‌های آمریکا هماهنگ است.

اما احمدی نژاد به دنبال سیاست «بست نشینی» بهاری‌ها، به مدت ۱۰ ساعت در فرودگاه ماند و بر سفر خود اصرار کرد و پس از قبول مسئولیت پیامدهای احتمالی این سفر، راهی گواتمالا شد و حاضر نشد بخاطر منافع ملی و خطرات احتمالی این سفر، از خواسته خود عقب نشینی کند.

محمود احمدی نژاد پس از آغاز توفانی‌اش در استفاده از ادبیات انقلابی و شعارهای عدالتخواهانه، به تدریج از آرمان‌های اولیه‌اش فاصله گرفت و دچار تضاد ساختاری شد. کم‌کم عدالت‌گرایی در او افول کرد، نماد کاپشن او کمرنگ و کت و شلوار جایگزین‌اش شد. کسی که شعار عدالت‌گرایی سر می‌داد بزرگ‌ترین ضربه را به عدالت زد و بعداً خودش لیبرال بی‌پرده شد و در گفتگو با ماهنامه اندیشه پویا، خود را یک «لیبرال دموکرات» نامید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا